Tanımadığımız tanıdıklarımız…
CherryBlossomGirl tarafından Nisan 14, 2009 tarihinde yazılmıştır.
AÅŸkım geçenlerde spor çıkışı seninle bir cafe’de oturup laptopta çalıştık. Ben yüksek lisans yaparken bazı çekim projelerimiz vardı ödev olarak ve bir arkadaşımla bir mekan çekimi yapmamız gerekiyordu. O cafe benim 97 yılından beri gittiÄŸim ve çok sevdiÄŸim bir cafe olduÄŸundan hemen aklıma gelivermiÅŸti, oraya gidip cafenin sahipleriyle tanıştık, izin aldık ve küçük bir çekim yaptık. Sonra o cafe tasarım olarak çok deÄŸiÅŸti, bir de büyüdü. (eskiden bahçesi ve üst katı yoktu) Ben o cafeye gitmeye devam ettim ve bir gün çekim yaptığım arkadaşımla birlikte gidip cafenin sahibine kendimizi hatırlatarak o çekimi bir cd’de kendisine verdik. KonuÅŸtuÄŸumuz bayan buna çok sevindi, çünkü cafe çok deÄŸiÅŸmiÅŸti o günden bugüne ve o günlerin bir fotoÄŸrafı bile yoktu kendilerinde, dolayısıyla onlar için iyi bir anı, iyi bir belge oldu çektiÄŸimiz o basit filmcik. Daha sonra o cafeye gitmelerimde o hanım beni hatırladı hep geldi hatırımı sordu vs. Bazı zamanlar beni görmediÄŸinde ben gidip kendimi hatırlatıp hatırlarını sordum. Ama bir süre gitmeyince o cafeye, geçenlerde seninle gittiÄŸimizde, beni hatırlamadı, ben de her gittiÄŸimde, merhaba ben hani ÅŸu ÅŸu kiÅŸiydim diye kendimi hatırlatıyor olmak istemedim.
Bu cafenin sahibi ve sahibesi (evliler mi kardeÅŸler mi yoksa sadece ortaklar mı bilmiyorum) bu iki kiÅŸiyi belki yakından tanımıyorum. Merhabam olan insanlarken belki artık o bile kalmayacak yakında. Fakat o gün seninle orada otururken bir yandan onları izliyordum ve ÅŸunu düşündüm. Ben bu iki insanı aslında 10 seneden fazla zamandır tanıyorum. O cafenin deÄŸiÅŸimine tanığım, o kiÅŸilerin belki saç baÅŸ, kıyafet deÄŸiÅŸimlerine tanığım, bazen heyecanlı, bazen sakin, bazen keyifli bazen strestli hallerine tanığım. Genelde hep güler yüzlerine tanığım. Onlarla ortak bir hayatı paylaşıyorum aslında. Aynı yakada oturuyor, benzer yollardan geçiyor ve onları belki birkaç ayda bir görüyorum. Onları tanımıyorum ama tanıyorum da… Benim hayatımda onlar birer karakter… Yani benim gözlerim bir kamera olsaydı ve benim hayatımı anlatsaydı, onlar birer karakterdiler. Benim hayatımın bir parçasıydılar. Öyleler…
Bir tek o iki kiÅŸi deÄŸil elbet, yıllardır vapurda gördüğüm için artık tanıyor gibi olduÄŸum bazı yüzler var, karşı apartmanda oturduÄŸu için aynı sokağı kullandığımız bazı yüzler var, yıllardır alışveriÅŸ yaptığımız için tanış olduÄŸumuz bazı insanlar var, ne bileyim eczanedeki amca, bakkaldaki abi, kuafördeki kız gibi… Kimiyle sadece merhabalaÅŸtığımız, kimiyle merhabamızın bile olmadığı, tanımadığımız tanıdıklarımız var hayatta. Onlar bizim hayat senaryomuzda bazı karakterler… Garip deÄŸil mi aÅŸkım… Garip gelmiÅŸtir sana da belki ama paylaÅŸmak istedim…
Not: Merhaba, benden sana zarar gelmez anlamına gelirmiş, biliyor muydun?
Etiket bulutu: cafe, düşünceler, hayat, merhaba, tanımak, tanımamak
Nisan 14, 2009 tarihinde ve 08:13 saatinde...
Bu anlattığın inanılmaz ÅŸeyler. Hatta süper birÅŸey. Ben anladım hangi cafe’den bahsediyorsun. Acaba bahsettiÄŸin kiÅŸiler yanımızdaki masada oturanlar mıydı?
Merhaba’nın anlamını o zaman gerçekten bilmiyormuÅŸum. Ne kadar garip birÅŸey neredeyse günde em çok kullandığımız ve en basit kelime. Bunun anlamını gerçekten bilmiyormuÅŸum. “Benden sana zarar gelmez.”
Aşkım gerçekten hayatının farkında olan insanların farketmeyeceği şey değil ki bu. Ama sen ve ben gibi insanlar ancak bunu düşünür. Hayatımızın içinde akıp giden insanları.
Dolmuşa binersin 15 dakika yolculukta yanındaki kişi cep telefonunda konuşur. Kulak misafiri olup en azından bir kaç duygusunu anlayabilirsin o kişinin. Belki üzülürsün ve o gününü etkileyebilir. O kadar büyük bir şehir de yaşıyoruz ki bir gördüğümüzü bir daha görmüyoruz bazen. Ama aynı zamanda ve aynı bölgeye gittiğimiz yolculuk sırasında artık bir bakıyorsun aslında aynı insanlar. Senin hayatının filminin diğer yan oyuncuları yani dediğin gibi diğer karakterler.
Şimdi aklıma taksim geldi. O kalabalık o gürültü. Dışarıdan baktığında düzenli bir akış içerisinde insanlar yürüyorlar. Gidecekleri yerlere gidiyorlar. Oradaki sesleri ben bazen teker teker duymak istiyorum. Neler konuşuluyor. Benim hayat filmimle kesişen diğer filmleri merak ediyorum. Ben kendi filmimde baş rol iken benim filmimde sadece bir karakter olarak gözüküyorlar. Ama aslında onlarda bir baş rol oyuncusu olduğu kendi bir hayat filmleri var.
Bir de tahmin edemediğin ama daha sonra senin filminde ufak bir karakterken birden başrol oyuncusu olabiliyor. Sen de benim filmimde bir baş rol oyuncususun aşkım.
Ya senle ben aşkım. Biz bir birimizle tanışmadan önce ve sonra düşünür müsün? Çok enteresan değil mi?
Nisan 14, 2009 tarihinde ve 12:16 saatinde...
beÄŸenmene sevindim. senin de ÅŸu söylediÄŸin gerçekten benim de düşündüğüm ve çok süper birÅŸey. senin hayatında baÅŸrol sensin ve yanından akıp giden kiÅŸiler sadece diÄŸer karakterler, yan oyuncular. ama o yan oyuncuların her biri de kendi hayatında baÅŸroldeler… Çok acayip gerçekten de… Hatta bazı filmlerde bunu ele alırlar ve çok sevinirim, yani mesela filmde çok önemli olmayan bir yan karakter vardır ama film bir anda, belki 3 dakikalığına da olsa, o insanın hayatını öne çıkarır, o zaman gerçekten de bunu hissedersin, onun da bir hayatı var, o da kendi hayatının baÅŸrolünde dersin…
Son cümlen bir soru mu yoksa öylesine kalmış bir cümle mi pak anlamadım? “Ya senle ben aÅŸkım. Biz bir birimizle tanışmadan önce ve sonra ” ??
Nisan 14, 2009 tarihinde ve 12:27 saatinde...
Aşkım o yazının devamını yazıyordum.
Yarım kalmış tamamladım. Yani bir önceni ve daha sonranı iki insanın birbirini tanıması hayatını ne kadar değiştiriyor. Aşkım bu konular çok karışık konular. Bunun içine de kader giriyor. Çok kaderci bir yaklaşım ile karşı karşıya kaldık.
Nisan 14, 2009 tarihinde ve 18:05 saatinde...
yani evet ne acayip deÄŸil mi mesela biz tanışmadan önce ben birÅŸeyler yaşıyorum o anda sen de bu dünyadasın, sen de varsın ve sen de biÅŸeyler yaşıyorsun, sonra tanışıyoruz ve birbirimizden haberimiz oluyor sonra da haaytlarımız birleÅŸiyor ortak birÅŸeyler yaÅŸamaya baÅŸlıyoruz. yani halbuki insan biriyle birlikteyken sanki onu tanımadan bir gün önce o kiÅŸi yaÅŸamıyormuÅŸ, sadece senin hayatına girmek için o an oluÅŸmuÅŸ gibi düşünüyor, halbuki ne acayip deÄŸil mi… dediÄŸin gibi kader vs:)