belki şans döner dolaşır bize güler
Bepanthol tarafından Eylül 3, 2009 tarihinde yazılmıştır.
Aşkım bugün süper loto oynadım. Hani bu en büyük ikramiyeleri veren sayısal lotodan sonra olan. Aslında aklımda bile yoktu fakat nasıl bir anda aklıma trink etti şimdi anlatıyorum.
Öğlenleyin karnım gerçekten zil çalıyordu. O sırada da seninle konuşuyorduk msn’den. Zaten sana sorduğumda aslında benim de karnım açtı. Evde oturmaktan uyuştuğum için gerçekten asosyal bir insanmışım gibi dışarıya çıkmak aklıma gelmiyor. Hani popom resmen koltuğa yapıştı diyebiliriz. Parmaklarım da klavyeye ve notebook’a yapıştı. Ne yemek yesem diye düşünürken herhalde ilk önce aklıma yemeksepeti geldi. Hemen bir gireyim dedim. Bir baktımda ne göreyim. Yemeksepeti artık o kadar çok şehire servis yapıyor ki 12 adet sayı şehri plaka numaraları yani. Bir anda bu sayılar bana sayısal loto’yu çağrıştırdı. Ayrıca sayılar o kadar güzeldi ki ya oynasam mı dedim. Bir anda yemeksepeti bu kadar şehire servis vermesinden dolayı bir müşteri kaybetti. Bugünde günlerden perşembe süper loto günü olunca hemen çıktım. Çıkmadan önce bu sayıları cep telefonuma kaydettim. Hemen köşedeki bayii de oynadım sayıları. Tabii ki bütün sayıları karışık karışık oynadım. 
Bu gece belki şans döner dolaşır bize güler ve hayal ettiğimiz şeyleri yaparız. Olmadı canımız sağolsun o zaman gelecekte yaparız çok çalışıp. İnşallah oynadığım sayıları çok gişi görmezde kazanırsak eğer ikramiye 100′e bölünmez. Olursa da çok komik olmaz mı? 
Neyse hayaller güzeldir. Hayaller her güzel şeyin başlangıcına ışık tutar.
Aşkım biliyorsun ki babamdan her yemekte ve yemeğin sonrasında sebze yemeği yemem konusunda büyük baskı altında kalıyorum. Halbuki bu taaaa minik olduğum küçük yaşlarıma dayanıyor. Belki anlatılmamıştır sana diye ben hemen anlatayim dedim. Çünkü illa birgün babam sana anlatacak ve kesinlikle bir daha anlatacak. Bazen unutur yada çok sevdiği bir hikayeyse birden daha çok anlatmasınına bayılır. Ama bunun konusu sebze değil meyve. Gerçekten meyve de yemiyorum ben ama ne yiyorum dersen aslında yiyorum fakat çok seçici davranıyorum. Bu hikaye eve giren her şeftali ile anlatılır ve anılır. Bir anda babam gençliğine döner ve ben de çocukluğuma dönerim. Ev içersinde hem psikolojik bir hava eser hem de savaş. Birgün babam bana şeftali yedirmeye çalışmış. Tabii ki ben yemediğim için zorlar ağzıma sokmuş çatalla birlikte. Ben yediğimi çıkardıkça bu sefer püreleşen şeftaliyi bir kaşık yardımıyla yine ağzıma sokmaya devam etmiş. Babamın anlattığına göre yaklaşık 1 saat süren savaştan sonra bütün şeftaliyi yemişim. Hatta iki adet şeftali bile olabilirmiş hani ceza olarak fazla yedirerek. Ben de herkese babamı şikayet etmişim. Babam beni öldürüyor diye. Eminim yine elinde fırsat olsa aynı şekilde sebze konusunda bana aynısını yapacak.