sebze yemek istemiyorum yaa
Bepanthol tarafından Eylül 3, 2009 tarihinde yazılmıştır.
Aşkım biliyorsun ki babamdan her yemekte ve yemeğin sonrasında sebze yemeği yemem konusunda büyük baskı altında kalıyorum. Halbuki bu taaaa minik olduğum küçük yaşlarıma dayanıyor. Belki anlatılmamıştır sana diye ben hemen anlatayim dedim. Çünkü illa birgün babam sana anlatacak ve kesinlikle bir daha anlatacak. Bazen unutur yada çok sevdiği bir hikayeyse birden daha çok anlatmasınına bayılır. Ama bunun konusu sebze değil meyve. Gerçekten meyve de yemiyorum ben ama ne yiyorum dersen aslında yiyorum fakat çok seçici davranıyorum. Bu hikaye eve giren her şeftali ile anlatılır ve anılır. Bir anda babam gençliğine döner ve ben de çocukluğuma dönerim. Ev içersinde hem psikolojik bir hava eser hem de savaş. Birgün babam bana şeftali yedirmeye çalışmış. Tabii ki ben yemediğim için zorlar ağzıma sokmuş çatalla birlikte. Ben yediğimi çıkardıkça bu sefer püreleşen şeftaliyi bir kaşık yardımıyla yine ağzıma sokmaya devam etmiş. Babamın anlattığına göre yaklaşık 1 saat süren savaştan sonra bütün şeftaliyi yemişim. Hatta iki adet şeftali bile olabilirmiş hani ceza olarak fazla yedirerek. Ben de herkese babamı şikayet etmişim. Babam beni öldürüyor diye. Eminim yine elinde fırsat olsa aynı şekilde sebze konusunda bana aynısını yapacak.
Bamya, pırasa, karnıbahar ve bakla sebzeleri hiçbir zaman iyi anlaşamadım. Bunların soğuk olarak yenilen türleri ve hepsinin bir arada olduğu yemekler inan ki kabus gibi. Zeytin yağlı pırasa pişerken bile benim eve girmemi engelliyor. Bamyanın o sümüksü akıntılı sıvısı yersem boğazıma yapışacak diye düşünüyorum allah günah yazmasın. Hele karnıbahar evde pişmesin diye birkaç gün eve gelmemiştim. Hep anneannemde kalmıştım. Yaramazda bir çocuktum ve devamında uslansamda yemek masasındaki kavgalar hiçbir zaman bitmeyecek. Hiç sebze yemiyorum sanılmasın ama israr ediyorum çok seçiciyim. Yapın kabaklı veya patlıcanlı yemek böyle kıymalı sıcak yenilebilen tarzda tabakta eserini göremezsin.
Bugün benim annemin doğum günü. 
Dünyanın en şirin en tombul en iyi en tatlı ve en iyi iyilik meleği. Herkesin kendi annesi kendisine göre bu içerikleri bünyesinde taşır fakat benim annem çok ayrı biri. Aklıma şuanda hiç gelmiyor. 
Ama gerçek bir melektir evet bir melektir kanatsızdır. Dünyaya gelince allah onun kanatlarını saklamış. Sadece iyilik düşünen birisinin başına birşey geldimi kendisini parçalayan ne yapsam ne yapsam diye düşünen ve bu uğurda kendini feda edecek kadar düşünceli hassas bir insandır. Ne kadar şanslıyım ki benim böyle bir annem var. Yerim ben onu. Bir de tombiş olduğu için daha çok mıncıklanmak için yaratılmış bir anne bile olabilir. Beni doğururken ne acılar çekmiş. Bir türlü çıkmak istememişim. Onun için buradan annemden özür dileyeyim. Devamlı der zaten benim ilk göz ağrım sensin diye diye içi parçalanır. Hatta bazen benim büyüdüğümü unutup gel biraz kucağımda otur der. Yok daha neler. O sevdikçe ben kaçarım ben sevdikçe o kaçar. Ne onda ayar var ne bende. Demek ki anneme çekmişim. İyi ki doğmuşsun ki ben de doğmuşum anneciğim. 
Bana dedin hep rüyamda dişlerimin döküldüğünü görüyorum diye. Ne kadar garip bir rüya. Bu rüya neyin nereye yansıması olabilir. Yani evet etkileniyoruz ve bir şekilde onu temsil eden farklı birşeyleri hayalinin filmini uyurken görüyoruz. Mesela benim geçen gün izlediğimiz Kemal Sunal’ın Gülen Adam filminden etkilenmem gibi. Benim rüyam gerçekten çok komikti. Ama senin rüyan gerçekten korkutucuda böyle dişin düşmesi. Ben senin için biraz araştırdım aşkım ve aslında dişin düşmesini görmek pek iyi birşey değilmiş. Fakat sonuçta bulunduğumuz koşulları yansıtan bir durum. Dişin düşmesi hastalığın habercisiymiş. Bu şey etrafta akrabaların hastalıktan sıkıntı çekmesi durumunda görülen bir rüya tarzıymış. Eğer ailede ise bir ayrılık söz konusu ve konuşmama durumu oluncada insan dişlerini ayrık görürmüş.
Aşkım anneler günü geçti ama benim içimde kaldı yazmak istedim çok. Benim, senin, anneannelerimizin, babaannelerimizin ve bütün annelerin anneler günü kutlu olsun.
Aşkım bugün anneciğimin doğumgünü.