Bugünü diğer günlerden pek farklı geçirmedik veya geçiremedik maalesef. Diğer pazar günlerinden pek farklı olmadı. Fakat yine çok eğlendik. Film kritiği yazacağın için sinemaya gittik caddebostan kültür merkezinde. Oranın bulunduğu sokak benim için çok önemlidir. Babaannem bir süre o sokaktaki bir apartmanda yaşadı. Onu ziyarete gittiğim zamanlar oralar hep inşaat durumundaydı. Herhangi bir ara sokaktan hiç farkı yokken şimdiyse çok merkezi hareketli bir yer oldu. Farketiysen bağdat caddesi artık merkezi noktalardan ara sokaklara doğru bir yayılma gerçekleştiriyor. Örneğin bizim eve giden yol üzerinde restoran ve büyük bir market açılması bunu kanıtlıyor. Bir çok yerde de böyle bir hareketlilik var. Hani kriz var ama bitti sanıyorum bu kriz ve yatırımlar başladı. Kaç zamandır cadde tarafında dolaşmamıştık ve her sokakta farklı bir iki yer gördük. Neyse evimde uzaylı var isimli filmi izledik çıktık. Bize göre çok kötü ama 13 yaşındaki bir çocuk için çok güzel olabilecek bir filmdi. Yani bizlik değildi. Filmdeki en güzel sahne ki tabii  bizi etkileyen sahne ailenin barbekü yaptığındaki o hamburger köftelerinin bulunduğu görüntülerdi. Zaten bir anda aklıma bütün hamburgerciler geldi. Gözümün önünden hamburgerler geçerken film bitmişti bile. Bu arada kardeşim de bize eşlik ediyordu yine geçen gün ki gibi. Hepimizin canı benim de heveslendirmem ile birlikte hamburger çekti. İlk hedef elbette ki kızılkayalar oldu ki maalesef oradaki sıra bizi yıldırdı. İkinci hedef kızılkaya’da ise istediğimiz gibi oturamadık ve sıcaktı daraldık. Sonra bir anda happy moons fikri ortaya atıldı. Artık bir karar vermemiz gerekiyordu ve sonunda happy moons’a oturduk. Sipariş vermemiz çok uzun sürmedi çünkü ne istediğimizi biliyorduk. Biz senle happy moons burger seçtik. Kardeşim de cheese burger seçti. Karnımız mı açıkmış yoksa canımız mı çekmiş hani gözümüz mü doyması gerekiyordu bilemiyorum ama bizim gözlerimiz garsonun üzerindeydi. Hani olurya çizgi filmde Sylvester, Tweety’yi kafesinde görür ve açtır onu pişmiş tavuk olarak görür. Galiba biz garsonu hamburger olarak görüyorduk. Hadi getirsin artık haydi haydi derken. Oh be nihayet hayallerimizi gerçekleştirdik dedik. Artık hamburgerimizi paylaşarak yememiz için ekmeği kaldırdığımızda gördüğümüz şekil bizi ayrı bir şaşırttı. Evet hamburger köftesi kalp şeklindeydi. Sanki bu 9. ayımız için yapılmış bir hamburgerdi şansımıza. Çok mutlu olduk ve afiyetle yedik. Bu arada aklıma nasıl olduysa Nirvana’nın heart shaped box şarkısı geldi.

Ne kadar güzel değil mi aşkım. Ufacık şeylerden basit bir hamburgerden ne kadar mutlu oluyoruz. Mutsuz olmamamız için hiçbir sebep yok. Çünkü bir birimizi nasıl mutlu edeceğimizi de biliyoruz aslında. Hiç sevmediğimiz bir filmi izlesek bile o filmden zevk ve mutluluk çıkartabiliyoruz. Ayrıca en sonunda gittiğimiz happy moons adı sanki o günümüzü kutluyor gibi değil mi aşkım… Mutlu aylar size demiyor mu?

Bir ayı da seninle birlikte çok güzel geçirdik. Eğlendiğimiz zaman da oldu sıkıldığımız zaman da. Üzüldük bazı anlarda fakat sevindiğimiz anlar da az olmadı. Ne olursa olsun. Senle olmak her şekilde ve her yönden benim en büyük mutluluğum. Senle birlikte bir mevsimin sonlarına geldik. İnşallah daha çok ayları, mevsimleri ve seneleri birlikte yaşarız. Herşeyimizi doğru ve güzel yaşayalım.

Bu gece evdeki kutlamamız içinse aşırı derecede heyecanlanıyorum. Uzun zamandır çünkü birlikte baş başa kalamıyoruz ve yemek yiyemiyoruz. Sanki bir düzenimiz oturmuştu sen çalışmazken fakat bu şekilde bir düzen oturtmalıyız. Yakında ben de inanıyorum ki bir işe başlayacağım. Bu arada nedense karnım çok çok acıktı. Evde yapılmış yemekler ve kırmızı şarap hakkımız kutlayalım. Bu güzel günümüzü…

Tanışmamız daha önce olmasına rağmen birlikte olmaya başladığımız 13 Aralık gününden bu yana toplam 152 gün geçti. Bir kısa dönem askerliğe yakın bu süre. wuehwueh Bu süre yaklaşık 22 haftaya denk geliyor. 22 Haftalık dönemde bir bebek ultrasonda ufak bir şeydir fakat bebek olduğu anlaşılır pozisyona gelir ve anne’nin karnında kasılmalar yapabilirmiş. 152 gün tam 3648 saat’e eşittir. Doğruyu söylemek gerekirse bu tamamen bizim görüştüğümüz gerçek süre değil acaba biz kaç saat yan yana birlikte olmuşuzdur. Haftada ortalama 4 kere görüşüyorsak. Bu günlerin 2 günü haftaiçi 2 günü haftasonu ise durumlar çok değişik olur. Haftaiçi birlikte olabilme ortalama süremiz 3 saati geçemezken haftasonları bu ortalama saat 14′e ulaşıyor. Yani şöyle bir hesaplama ile sonuç ortaya çıkıyor. 22 Hafta aslında biz 88 gün görüşmüş olabiliyoruz. Bunun 44 günü hafta içi 44 günü haftasonu. Hafta içi görüşme saatimiz ortalama 132 olurken. Haftasonu ortalama görüşme saatimiz 616 oluyor. Yani toplam ortalama 748 saat. Sonuç olarak dolu dolu toplam 31 gün diyebiliriz ki bu da tam 1 ay’a eşit. Birlikte olmadığımız sürelerde yapmış olduğumuz telefon konuşma sürelerini de hesaplamak isterdim ama o zaman iş çok uzuyor. 5 Ay içerisindeki gelen aramalar giden aramalar… O zaman ruh hastası olduğumu kanıtlamış olurum değil mi aşkım.

Sonuç olarak kaç saat kaç gün kaç ay görüşmüş olsakta konuşmuş olsakta farketmez. Yeterki biz hep birlikte olalım çünkü senin yanında zaman kavramı yok oluyor seni çok seviyorum.