Harvey Milk‘in gerçek yaşam öyküsünü anlatan film, bu anlamda bir belgesel tadında. Hatta zamanın olaylarıyla ilgili gerçek görüntüler de eklenmiş filmin kurgusuna. Ben bu olayları bilmiyordum, bu anlamda çok ilgilendim filmle. Sanırım sen de beğendin. Blogumuzu okuyanlar için filmle ilgili birkaç satır laf edeyim mi?

Konusuna gelirsek, San Francisco’ya taşındıktan sonra, New York’lu gay Harvey Milk, gay haklarını savunan bir eylemci olmaya karar veriyor, inanılmaz sabırlı çabalardan sonra üçüncü girişiminde 1977′de idare meclisine seçiliyor, yani  devlet ofisindeki ilk gay olarak tarihe geçiyor. Ertesi yıl ise hem şehrin valisi George Moscone hem de Harvey Milk, bir önceki supervizör tarafından öldürülüyor. Birçok klasik filme imza atmış olan Gus Van Sant’ın yeni filmi Milk’te değişik kurgusal oyunlar, teknik destekli sahneler veya fotografik kareler beklemeyin. Düzgün toparlanmış bir gerçek hayatı izlemeye hazır olun, ve en önemlisi, Sean Penn‘in seyirciyi dehşete düşüren oyunculuğunu kesinlikle kaçırmayın derim. İzlerken gerçekten onun Sean Penn olduğunu unutuyor ve bu adam gerçekten de bir gay diyorsunuz. Üstelik bu gay, makyaj yapan, ne bileyim dar giyinen, kadınsı bir tarza sahip de değil. Hele ki meclis işleri olunca, hippi kılığını bırakıp tamamen erkeksi bir tarza sahip olsa da, bu adam gay diyorsunuz, bir mimiği veya bir el hareketiyle. Üstelik aktivist bir gay. Wow.

Çok güzel filmdi. Son olarak filmi izlerken gene bir benzetmeye takılmadan geçemedim aşkım. Milk’in en büyük aşk yaşamış olduğu Scott’ı oynayan James Franco, rahmetli Heath Ledger‘ı çok hatırlattı bana. Böylelikle Heath Ledger’i de anmış olalım.