38. ayımızla da mutluyuz!
Bepanthol tarafından Şubat 13, 2012 tarihinde yazılmıştır.
Aşkım benim bugün 38. ayımız seninle ve say say ne kadar çok ay olmuş. Hatta sayarken bu kadar çok oldu mu? diyorum. Ne kadar fazla değil mi? Bu kadar fazla diyorum ama sonra kafamı kaşıyorum nasıl geçti bu kadar ay diye biraz da üzülüyorum. Ne kadar hızlı geçiyor belli değil. Aslında mutlu ve güzel geçen zaman bu kadar hızlı geçer diyorum ve gülümsüyorum. Böyle içim kıpır kıpır olarak, heyecanlanarak seviniyorum. İkimiz de birbirimize huzur vermenin rahatlığıyla kutluyoruz bugünü her ay. Yarın sevgililer günü ve hafta sonu senin doğum günün… En yoğun haftamız ve kutlama günlerimiz.
Bu arada fotoğraftaki kuşlar bizim bu sabah penceremize konan kumruları temsil ediyor. Onlarda birbirine böyle sarılıyordu. Ürkütmek istemedim. Sevgilerinin paylaşımını bölmek istemedim ve hemen kapadım perdeyi. Onlar neden geliyor bizim penceremizin önüne biliyor musun? Çünkü onlar sevginin ve mutluluğun enerjisine gelirler. Kumrular hep böyledir ve biz de öyleyiz… Bence ikimiz de birer kumrularız.
Evet. 38 ay oldu. Bir sürü şeyler oldu. Sözlendik, nişanlandık ve evlendik. En sonda da bir oğlumuz oldu dünya tatlısı Golden Retriever. Adına da Sushi koyduk. Bugüne kadar yaptığımız tüm paylaşımlarda en güzel noktadayken buna bir kademe daha ekledik. Sahiplendik ve canımız yaptık. Ama ne olursa olsun biz birlikteyiz ve herşeye seninle birlikte sarılıyor olmak bana çok büyük şeyler katıyor. İyi ki sen varsın ki aşkım herşeyi seninle saniye saniye birlikte paylaşıyorum. İçimdeki enerjinin kaynağı olduğun için çok teşekkür ederimf.
Seni çok seviyorum aşkım. 38. ayımız kutlu olsun, ne güzel ki sen benim hala sevgilimsin ve iyi ki doğdun karımcım…
Çok çok önemli not: İlk gün ki gibi aşık değilim sana üzgünüm. Çünkü ben sana ilk günden daha aşığım.






Aşkım geçen pazartesi, dayının oğlu yani kuzenin Erel’in 13. yaş günü dolayısıyla Bar Mitzva duası vardı. Ben daha önce annemlerin çok yakın arkadaşlarının oğullarının Bar Mitzva törenlerine katılmıştım ama ben de 13 yaşlarındaydım hiç hatırlamıyorum. Bu yüzden benim için büyük değişklik oldu sinagogda duayı, o seremoniyi izlemek ve daha sonra birlikte birşeyler yiyerek sohbet edilen bölüme geçmek.
