Lego
CherryBlossomGirl tarafından Mart 31, 2009 tarihinde yazılmıştır.
Çocukken oyuncaklarımız vardı. Çocuk dünyamızda, herşey bir oyundu bizim için. Oyuncaklar da bu oyun dünyayı kurabilmemiz için malzemelerdi aslında. Ben en çok legoları severdim. Legolar, renk renkti, sert, somut, elle tutulur, biraraya geldiğinde birşeylere benzetebildiğim oyuncaklardı.
Ben legolarla en çok merdiven yapmayı severdim. Her bir basamağı farklı renkte merdivenler. Sonra puzzle’lar çıktı, onları birleştirmeyi de severdim. Ayrıyken birşey ifade etmeyen, biraraya gelince binbir güzelliği gözlerimin önüne seren oyuncaklardı bunlar.
Büyüdük.. Oyunlar biter sandık. Bitmedi. Oyun hep sürüyormuş meğer. Hayat bir oyundan ibaretmiş. Artık elle tutulamayan gözle görülemeyen lego ve puzzle parçaları var. Bu parçaları doğru yerlere koymamız, eskisinden daha önemli artık. Artık, merdiveni doğru yapamadığında tüm legoları birbirinden ayırıp en baştan başlamak, eskisi kadar kolay ve zahmetsiz değil. Artık her puzzle parçasını koyduğumuz yer, legoları her döşediğimiz an, önemli. Oyun devam ediyor, oyuncaklarımızı doğru yerlerde, doğru şekillerde kullandığımızda elimize güzel şeyler geçiyor, yüzümüz gülüyor, oyunun kuralını bilmediğimiz yerlerde bocalıyor, bildiğimiz yerlerde puan kazanıyoruz. Hayat, ciddi bir oyun artık ve herkese lego ve puzzle parçalarını doğru yerlere koydukları bir hayat dilerim, ben oynamaya devam ediyorum….
