Yazı yazmak
CherryBlossomGirl tarafından Mayıs 13, 2009 tarihinde yazılmıştır.
Aşkım ben 3.5 yaşında okuma yazmayı öğrenmişim. 5 yaşında ilkokula başlamışım. Kendimi bildim bileli yapmayı en sevdiğim aktivite yazmak ve okumak. Hala kalemler, kitaplar, defterler, silgiler, kalemtraşlar beni çok heyecanlandırıyor. Hala bir kitapevinde saatler geçiriyorum hiç kitap almayacak olsam da orada olmak, kitap kokularını duymak, sayfalara dokunmak garip bir haz veriyor bana. Kütüphanemde okumam gereken birçok kitap olsa da yeni bir kitap çıktığında veya ilgimi çeken bir kitap gördüğümde almadan edemiyorum. Boş defterlerim olsa da yeni bir defter görünce almadan edemiyorum.
İlkokuldan beri günlük tutmuşum, hala da saklıdır. Ortaokulda günlüklerim epey kalınlaşmış. Hikayeler, denemeler de yazmaya başlamışım. Sonra okulumuzun çıkardığı dergide yazmaya başlamıştım. O zamanlar inanılmaz verimliydim. Devamlı yazacak birşeyler buluyordum. Bu yazılar aslında biraz soyut yazılar oluyordu. Duygularımı, düşüncelerimi, bakış açılarımı anlatan, soyut yazılar.. Yani ahmet geldi, ayşe gitti gibi değil.. İç dünyamı anlatan yazılardı bunlar daha çok. O zamanlar çok beğenilirdi ben de çok beğenirdim ama şimdi bakınca mesela çok amatör ve basit geliyor. Fakat ne kadar basit olursa olsun o zamanki verimimi özlüyorum. Daha çok yazı çıkıyordu o zamanlar benden. Lisede en iyi derslerim yaratıcı yazarlık, edebiyat, müzik, psikoloji filandı. Yazı kabiliyetim olduğu için gazetecilik okumak istemiştim ama kısmet olmadı.
Üniversiteye giderken bir yandan Rotaract kulüplerine üye olmuştum. Orada çeşitli komiteler var, ben hemen dergi komitesi bulmuş ve senelerce dergi komitesinde çalışmıştım. Derginin editörlüğünü de üstlendim daha sonra. Dergiciliği de aşağı yukarı tatmış oldum o dönemlerde. Rotaract arkadaşlarım bana takılırlardı bu konuda, bir gün kulüpteki herkesin kişiliğiyle ilgili biriki cümle söyleniyordu, benim için: “ben yazarım, onu da ben yazarım, bunu da ben yazarım” gibi birşeyler söylemişlerdi, bozulacağıma, hoşuma gitmişti 
Bu ülkede yazar olmak zordur, kendini yazar olarak kabul ettirmek, yazı yazmaktan para kazanmak, yazarım diyerek bunun bir meslek olduğunu kabullendirmek zordur. Ben dergilerde, web sitelerinde editörlük yaparak, metin yazarlığı yaparak biraz tatmin etmeye çalışıyorum bu tutkumu. En büyük hayalim bir gün bir kitap yazmak, bunu başaran arkadaşlarım da oldu, çok yakınımda, o yüzden bu bana her zaman bir umut ta verdi imkansız değil diye, şu an biliyorsun beyazperde.com’da sinema eleştirileri yazıyorum, bir de blog yazıyorum işte, bazen de defterlerime veya bilgisayarımda birşeyler çiziktiriyorum, onlar bana saklı.
Eski bazı yazılarımı birikinti.com diye bir sitede biriktiriyordum sana da okutmuştum ama o site kapanmış. Eski olsalar da, bazılarını burada seninle paylaşmak isterim.
