pressyado bize küs
CherryBlossomGirl tarafından Haziran 4, 2010 tarihinde yazılmıştır.
Aşkım merhaba.
Biz pressyado ve stressyado bloglarımızı işsizken açtık ve ben işsizken bile senin kadar giremiyordum, sen bayılıyordun ve devamlı giriyordun, sinir oluyordum bazen sana hem bu kadar çok içinde istek olmasına imreniyordum hem de bazen bana yazacak birşey bırakmıyordun. Bir de ben yazmadığımda bana kızıyor, iki dakika da mı giremiyorsun diyordun.
Doğruyu söylemek gerekirse seninle ilgili, işe girse de yoğunluktan ölse de mutlaka yazar diye düşünüyordum, sadece pressyado’dan da bahsetmiyorum, stressyado senin işin gibiydi, inanılmaz ciddiye alıyordun, üyelerimiz vardı ve her geçen gün daha çok kişi duyuyordu stressyadoyu. Tshirtler yaptırdık vs.
Ama işe girdikten sonra vakit bulamıyorum demeye başladın, daha sonra da server sıkıntısı çektik ve bloglarımız kapandı. Ben, senin kadar yazmaya, senin kadar önemsemeyen ben, çıldırdım. Nasıl kapanır?? Sen hep sakin oldun, sonunda da zaten stressyado artık olucak gibi değildi filan dedin. Şok oldum gerçekten bu kadar hevesli olduğun bloglardan nasıl bu kadar çabuk vazgeçebildin?
Ben bissürü söylenince, pressyadoyu açtırdın. Ama niye? Açılmış olsun diye. Ha, tamam ben de yazmadım bugüne dek ama vakit yok diyemezsin, eve gidip saatlerce internette takılsak da aklımıza pressyado gelmiyor, kabul et.
Pressyado bize biraz küsmüş. Stressyado adımızı bile anmıyormuş zaten…
Aşkım, bu sabah uyandığımda aklıma pressyado geldi. Evet yani burası. Ne güzel bir alanımız var bizim. Bir çok arkadaşımızında bizim anılarımızın ve yaptıklarımızın okuduğu. Ama en önemlisi bizim en güzel en büyük paylaşımımız. İçimizden gelenleri döktüğümüz ve anlattığımız. Bazen bir kutlama yapıp ve bazen haykırış yaptığımız. Ben çok özeldim pressyado’yu. Aslında aklıma geldiyi bırak rüyamda gördüm desem.
Evet Aşkım çok özledim. Burada paylaşımlarımızı özledim. Çok yoğunuz ve yorgunuz. Ben buradan uzak kaldığım için çok pişmanım. Ama bundan sonra pressyado’muzu yalnız bırakmayacağım. Her sabah elimden geldiğince bir şekilde sana buradan birşeyler yazarak güzel paylaşımlar yapacağım. Hergün birşey yazmayı burada o kadar özlemişim ki keşke pressyado’ya el tutulur gerçek birşey olsaymış sarılmak için.
Aşkım en sonunda uzun zamandır hayal ettiğimiz ve yapmak istediğimiz birşeyi gerçekleştirdik. Hep dedik oturalım yapalım yok şu zaman yapalım yok bu zaman yapalım dedik. En sonunda bu zamanaymış kısmet. Güzelim yazı geçirdik bu t-shirtleri giymedik artık kışa giyeceğiz kapalı mekanlarda. 
Biraz maddi açıdan da zaman gerekiyordu. Hani çok pahalı birşey olmadı ama şimdi ki amaç kapışonlu sweatshirt olsun. Bak ufak ufak yapmak istediğimiz şeyleri gerçekleştiriyoruz.
Hatırlıyor musun, biz bu blogu önce insanlara yayma amacında bile değildik, birbirimize forward mail atacağımıza burada paylaşalım demiştik ama sonra okunmaya başlandık, biz de merak ettik, acaba bizi okuyanlar sitemizin yoruma kapalı olması konusunda ne düşünüyorlar, ayrıca acaba açsak yorum yazarlar mı, ve bu konuda bir anket yaptık. Sonucu demin bana söyledin aşkım, katılanların büyük bir kısmı “Bence yoruma kapalı olması mantıklı, bu şekilde okumaktan hoşlanıyorum, katılımcı olmayı düşünmem.” şıkkını işaretledi. Az da olsa bir kısım ise “Bence yazdığınız post’lara okuyucu olarak bizlerin de yorum yazması iyi fikir, yorum yazılsa ben de yazar, sitenizi daha çok takip ederdim” dedi.