ömrünü eğitime adamıştı
Bepanthol tarafından Haziran 17, 2009 tarihinde yazılmıştır.
Bir insanın lise yılları ve orta okul yılları unutulmazdır. Herşeyin ilklerini orada yaşar ve öğrenir. Herşey orada başlar. Ergenlik çağları başlar ve biter. Bize o çağda anne ve baba gibi öğretmenlerimiz de annelik ve babalık yapar. Bizim böyle öğretmenlerimiz vardı aşkım. Hepsi tek tek seçilmişti sanki bizim için. Kimisi sertti ve çok kızardı. Korkardık. Fakat bilirdik ki o tarz öğretmenler de bizi çok severdi. Kimisi ise yumuşacıktı. Kıyamazdı bizlere fakat biz de yaramazdık kullanırdık iyi niyetini. Bunları zaman geçtikçe görebiliyorsun işte. Bense kimi yaptığım hareketlerden pişman olsamda ortada dengeli biriydim. Kimi zaman yaramaz kimi zaman uslu sakin. Dengeliydim gibi.
Bir de bizim bir öğretmeminimiz daha vardı. Onun yeri çok ayrı olan. Yerinde sert yerinde yumuşacık. Saygımızla sevgimizle sevdiğimiz. Hem çekinir uzak dururduk bazen de bize hissetirdiği anne sıcaklığı sayesinde ona yakınlaşabilirdik. Tek odağı bizdik. Hiç çocuğu yoktu ama benim çocuklarım sizsiniz derdi. Her zamanda öyle derdi. Okula yılda bir kere gitmişliğim olmuştur mezun olduktan sonra Anakent Lisesine. Orta okulum ve lisem orada geçti Sibel Öğretici ile. Ben mezun oldum sıra kardeşime geldi. Onunda öğreticisi öğretmeni oldu. Kimbilir bizden önce kaç nesle daha öğreticilik yaptı Sibel Öğretmenimiz. Bizden sonrada. Ömrünü bu mesleğe bizlere adamıştı. Geçen hafta gerçekleşen mezuniyet töreninde çok talihsiz bir kaza geçirdi. Ve öğreticimizi kaybettik. 
