siyah beyaz geçti zaman
Bepanthol tarafından Mayıs 9, 2009 tarihinde yazılmıştır.
Aşkım dün gece anneannemin babasının evine gittik yemek yemeğe. O kadar çok görmeni hatta orada olmanı isterdim ki anlatamam. Çünkü tam 4 nesil bir masada oturuyordu. Büyük dedem masanın başında oturarak ailenin büyüğü konumunda ve ondan mutlusu da yok o masada. Nasıl mutlu olmasın ki değil mi? Ama ben onun gözündeki bakışlarında keşke o da burada olsaydı diyordu. O mu? O büyük anneannem. Bir insanın hayatında görmek istediği en güzel tablo bu olsa gerek. Tabii ki de eksiklikler olacak hayat bu ve devam ediyor.
Bende o masada oturmaktan çok büyük zevk aldım. En küçüğü dayımın oğlundan en büyüğüne kadar. Yemeğimizi bitirdik ve sıra tatlıya geldi. Herkes bir şekilde eli boş gelmeyecek diye tatlı getirmiş. Ne pastalar ne baklavalar. İyi ki az yemişim tatlı komasına girebilirim dedim. 
Ne kadar yediğimi ben bilmiyorum. Kendimi kaybetmişim.
Hep birlikte masadan kalkıldı. İlk önce büyük daha sonra küçük. Ama öyle bir zorunluluk yoktu tabii. Herkez kendi arasında konuşmalara dalmıştı bile. Herkez kendi dalgasındaydın anlayacağın. Ben de o sırada lavaboya giderken büyük dedemin oturma odasındaki siyah beyaz fotoğrafları o eski çerçevelerin içinde gördüm. Bu fotoğraflar beni aldı götürdü. Sanki bir zaman yolculuğuna sürükledi. Bir anda sanki 60 sene önceye gitmiş gibi oldum ve herşey siyah beyaz oldu. O kimdi acaba şuradaki kim a bu dedem bu anneannem diyerek kendimden geçtim. İşte ben de tam o sırada bu fotoğrafları elbet bir gün görürsün ama ben sana hemen göstermek istediğim için bulundukları yerlerden fotoğraflarını çektim.
