Biz pressyado ve stressyado bloglarımızı işsizken açtık ve ben işsizken bile senin kadar giremiyordum, sen bayılıyordun ve devamlı giriyordun, sinir oluyordum bazen sana hem bu kadar çok içinde istek olmasına imreniyordum hem de bazen bana yazacak birşey bırakmıyordun. Bir de ben yazmadığımda bana kızıyor, iki dakika da mı giremiyorsun diyordun.

Doğruyu söylemek gerekirse seninle ilgili, işe girse de yoğunluktan ölse de mutlaka yazar diye düşünüyordum, sadece pressyado’dan da bahsetmiyorum, stressyado senin işin gibiydi, inanılmaz ciddiye alıyordun, üyelerimiz vardı ve her geçen gün daha çok kişi duyuyordu stressyadoyu. Tshirtler yaptırdık vs.

Ama işe girdikten sonra vakit bulamıyorum demeye başladın, daha sonra da server sıkıntısı çektik ve bloglarımız kapandı. Ben, senin kadar yazmaya, senin kadar önemsemeyen ben, çıldırdım. Nasıl kapanır?? Sen hep sakin oldun, sonunda da zaten stressyado artık olucak gibi değildi filan dedin. Şok oldum gerçekten bu kadar hevesli olduğun bloglardan nasıl bu kadar çabuk vazgeçebildin?

Ben bissürü söylenince, pressyadoyu açtırdın. Ama niye? Açılmış olsun diye. Ha, tamam ben de yazmadım bugüne dek ama vakit yok diyemezsin, eve gidip saatlerce internette takılsak da aklımıza pressyado gelmiyor, kabul et.

Pressyado bize biraz küsmüş. Stressyado adımızı bile anmıyormuş zaten…

Evet Aşkım çok özledim. Burada paylaşımlarımızı özledim. Çok yoğunuz ve yorgunuz. Ben buradan uzak kaldığım için çok pişmanım. Ama bundan sonra pressyado’muzu yalnız bırakmayacağım. Her sabah elimden geldiğince bir şekilde sana buradan birşeyler yazarak güzel paylaşımlar yapacağım. Hergün birşey yazmayı burada o kadar özlemişim ki keşke pressyado’ya el tutulur gerçek birşey olsaymış sarılmak için.

Öyle işte aşkım ben seni ve senle paylaştığım herşeyi çok seviyorum. Benim için herşeyi özel ve güzel kılıyorsun. Ve en önemlisi bizim ile ilgili birşeye hem de çok özel birşeye zaman ayırmazsak eğer sanki daha çok pişman olacakmışız gibi geliyor. Pressyado’yu özledim.

Aşkım aslında seninle tanışmamız Aralık’ın başına denk geliyor ama elele tutuşup sevgili oluşumuz 13′ün denk geldiğinden ben bugünü sayıyorum. Sen hep diyorsun aslında daha önce başladı da sen nazlandın diye:)

Birkaç gün önce akşam Asmalımescitte seninle yemek yedik ve aslında kutladık 11. ayımızı ama gün olarak da buradan kutlamak istedim ben.

11 ay nasıl da geçiverdi, sanki hep vardın zaten, ama bir o kadar da sanki üç gün oldu. Hayatımı bir anda doldurdun güler yüzün, sevgini koşulsuz sunuşun, olumlu yaklaşımların, saflığın ve tatlılığınla…

Seni çok seviyorum ve hep yanındayım. Nice 11 aylara aşkım!!

Biliyorsun ki anneannemin evindeyim şuanda ve dedem ameliyat olacak yarın. Akşamleyin hastaneye yatırılması gerekiyor. Allaha şükür ki çok önemli birşey yok. Çünkü aylardır kontrol altında olması onun sağlığını bozacak kontrol dışı gelişen bir durum yok. Kendisi kuvvetli ve güçlü bir kişi sadece psikolojik olarak o kadar kuvvetli değil. Yaşıda ilerlediği için maalesef bir çok korkusu var. Bu korkular onu daha kötü yapıyor. Bu yüzden elimden geldiğince onun yanında olmaya çalışıyorum. Bugünde onun yanındayım ve gerçekten mutlu olduğunu hissettim. Sanırım bizim onun yanında olmamız ona farklı bir kuvvet veriyor şuanda. Düşün ki yarın ameliyat olacak ve bugün hiç sanki aklında bile yok. Halbuki cuma günü çok ama çok kötüydü konuşmuyordu bile kimseyle. İnşallah ameliyat güzel geçecek ve ondan sonra istediği gibi iskenderciye gidip ziyafet yapacağız.

Bu arada yaşanan bazı diğer sağlık problemleri var ve onlar da beni üzüyor maalesef. Babamın sonuçları çok daha iyi olduğu ortaya çıktı fakat ilik ile alakalı biyopsi sonuçları nasıl çıkacak bilemiyoruz. Bunun üzerine doktor başka bir tedavi sürecek ortaya. Babamın da morali çok iyi. Hepsi çok çok iyi olsunlar fakat biliyorsun ki ben dışarıya fazla birşey yansıtmıyorum. Bu senden veya başkasından saklamak için yapmıyorum. Sadece kendimin sıkıntılarını böyle unutabiliyorum ki gerçekten kendimi öyle bir alıştırmışım ki unutuyorum. Bu hastalık durumlarından geriye kalan kısımda işsizlik durumları da var. Eminim ki çözülecek bir durum. Önce ve her zaman sağlık olsun.

Aşkım benim biliyorum ki ve eminim ki ben bu zor zamanları gerçekten sen olmasaydın daha kötü geçirirdim ki aslında senin de yanımda olman ile birlikte çok daha iyi geçiriyorum. Böyle birazda içimde saklıyorum ve gizliyorum. Belki çok şaşırmışsındır ama geçen hafta bir patlama yaşadım gördün. Bir erkek olarak beklentilerim ve kendimce yapmam gerekenler var. Bunlar bir şekilde bazı müdahaleler ile geride kalıyor zaman da geçmiş oluyor. Birlikte olmamız çok güzel zaman geçirmemizi ve doğru düşünceler içinde olduğumu kanıtlıyor. Seni çok seviyorum aşkım. Bir önceki yazılarından birinde seni sevdiğimi söylemiş miydim? demişsin. Hem de kaç kere söylüyorsun benim gibi. fakat demesende gözlerindeki ışıktan kalbinin bana kollarını açtığını görebiliyorum.

Son bir kaç şey daha eklemek istersem eğer aşkım, herşey çok güzel olacak. Hani çok sevdiğimiz bir film adı gibi oldu ama gerçekten böyle düşündüğümüzde bir anda içimi umut ve sevinç kaplıyor. Ama senle…

Yaz tatillerinin başında of be kurtulduk modundan başlayıp bu modun yaz sonuna kadar hadi başlasın okul moduna dönüşmesini hep yaşamışımdır. Bir yerden sonra tatil çok sıkıyordu beni. Devamlı aynı şeyleri yapmak olsa gerek. Hep bu dönemlerde ise oh okul başlayacak heyecanı ve arkadaşlarıma kavuşma heyecanı sarıyordu beni. Yazın okul arkadaşlarım ile hiç konuşmamam ve görüşmemem bu konuda heyecanımı kat kat artırıyordu. Bunun sebebi okul başlayınca herkesin birbirine anlatacağı bir çok şey olurdu. Bir de merak kim nasıl olmuş değişmiş mi? Her sene herkes biraz daha değişirdi. Ben de değişirdim fakat okul arkadaşlarım ne kadar değişselerde benim için aynı kalırdı.

Bu dönem işte hep heyecanlı bir dönem olurdu ve bu heyecan yaklaşık 1 ay falan sürerdi okullar başladıktan sonra. Bunun sebebi derslerin yoğunlaşması ve sınavların hafiften başlamasıydı bence. Sonra bütün değişik olan şeyler sıradan gelmeye başlardı. Herkesin birbirine anlattıkları şeyler ilgini çekmiyordu ve tam anlamıyla anlatılacak çok şeyde kalmıyordu. Bu sayede ders çalışma ve sınav stresi yeni bir özlem doğurmaya başlıyordu. Hadi tatil gelsin.

Bu döngüyü kaç yıl yaşamış olabiliriz acaba. İlkokul, ortaokul ve lise. Üniversite daha bir değişikti onu saymıyorum. Hani okula gitme zorunluluğu olmadığı için bazen 2 gün okula gitmediğimi hatırlıyorum. Ama bu sık olmazdı. Hepsi bence çok güzel duygulardı. O yaşlara geri dönmek isterdim. Baksana zaman nasıl hızlı geçiyor herşeyi dün gibi hatırlıyorum ve gözümün önünden film şeridi gibi geçiyor.

Ben kendimi ele alırsam eğer genel anlamda zamanın daha ağır geçtiği dönemler yaşadım. O dönemler nasıl geçti diye düşünüp gerime baktığımda ise zorda olsa zaman yine sanki hızlı geçiyormuş gibi hissediyorum. Bu çok enteresan birşey değil mi? Bulunduğun zaman zorsa ve sıkıcıysa geçmiyor zaman ama bakıyorsun ki aslında diğer zamanlardan pek de bir farkı yok. Aslında bunun o anda kafaya takmak yada takmamak ile alakalı olabileceğini düşündüm. Kafanda seni o anda rahatsız eden çok konu varsa düşüne düşüne zamanın daha da ağırlaştığını hissediyorsun. Zaman geçmiyor.

Sonuç olarak bu insan kendisini rahatlatması ile çözülebilinir bir olay olabilir. Bence tam olarak bu da değil bence. Huzur. Zihnin ne kadar kalabalık olsada Huzur çok önemli. Beynimde bir kaç örnek canlandırdım. Baktım ki huzur olduğunda beynim o kadar dolu olsada zaman istediğim gibi akıp geçiyor. Aslında zamanın akıp geçmesini istemeyiz fakat geçecekse böyle huzurlu geçsin.

Asıl söylemek istediğim konu aslında sensin aşkım benim. Kendimi senin yanında o kadar huzurlu hissediyorum ki kafamda binlerce şey olmasına rağmen çok rahatım huzurluyum. Baksana bugün’ün 13′ü olduğunu bile unutmuşuz. Dün o kadar konuştuk daha bir kaç gün vardır diye. Fakat aslında zamanın durmasını istiyormuşuz. Zaman geçmesin ki o zaman içerisinde sıkışıp kalalım ve hep birlikte olalım. Bunları bana hissettirdiğin 6 ay için sana çok teşekkür ederim seni çok seviyorum.

Tanışmamız daha önce olmasına rağmen birlikte olmaya başladığımız 13 Aralık gününden bu yana toplam 152 gün geçti. Bir kısa dönem askerliğe yakın bu süre. wuehwueh Bu süre yaklaşık 22 haftaya denk geliyor. 22 Haftalık dönemde bir bebek ultrasonda ufak bir şeydir fakat bebek olduğu anlaşılır pozisyona gelir ve anne’nin karnında kasılmalar yapabilirmiş. 152 gün tam 3648 saat’e eşittir. Doğruyu söylemek gerekirse bu tamamen bizim görüştüğümüz gerçek süre değil acaba biz kaç saat yan yana birlikte olmuşuzdur. Haftada ortalama 4 kere görüşüyorsak. Bu günlerin 2 günü haftaiçi 2 günü haftasonu ise durumlar çok değişik olur. Haftaiçi birlikte olabilme ortalama süremiz 3 saati geçemezken haftasonları bu ortalama saat 14′e ulaşıyor. Yani şöyle bir hesaplama ile sonuç ortaya çıkıyor. 22 Hafta aslında biz 88 gün görüşmüş olabiliyoruz. Bunun 44 günü hafta içi 44 günü haftasonu. Hafta içi görüşme saatimiz ortalama 132 olurken. Haftasonu ortalama görüşme saatimiz 616 oluyor. Yani toplam ortalama 748 saat. Sonuç olarak dolu dolu toplam 31 gün diyebiliriz ki bu da tam 1 ay’a eşit. Birlikte olmadığımız sürelerde yapmış olduğumuz telefon konuşma sürelerini de hesaplamak isterdim ama o zaman iş çok uzuyor. 5 Ay içerisindeki gelen aramalar giden aramalar… O zaman ruh hastası olduğumu kanıtlamış olurum değil mi aşkım.

Sonuç olarak kaç saat kaç gün kaç ay görüşmüş olsakta konuşmuş olsakta farketmez. Yeterki biz hep birlikte olalım çünkü senin yanında zaman kavramı yok oluyor seni çok seviyorum.